پى كرد آن ناقه را و بكشت و بعد از سه روز عذاب بر ايشان فرود آمد فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ پس چگونه بود عذاب من و انذار من ايشان را إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ صَيْحَةً واحِدَةً بدرستى كه فرستاديم ما بر ايشان يك فرياد هولناك را بتوسط جبرئيل فَكانُوا كَهَشِيمِ الْمُحْتَظِرِ پس گشتند ايشان به آن يك آواز مانند حشيش يابس كه جمع مىكند آن را صاحب حظيره يعنى كسى كه جايگاه براى گوسفندان و غير آن ميسازد حاصل كلام اينست كه همه مانند گياه خشك و نابود شدند وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ و هر آينه بتحقيق سهل و آسان كرديم ما قرآن را براى پند دادن فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ پس آيا هيچ پند گيرنده هست تا پند گيرد از اخبار قرآن . [ سوره القمر ( 54 ) : آيات 33 تا 40 ] كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ( 33 ) إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً إِلاَّ آلَ لُوطٍ نَجَّيْناهُمْ بِسَحَرٍ ( 34 ) نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ شَكَرَ ( 35 ) وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنا فَتَمارَوْا بِالنُّذُرِ ( 36 ) وَ لَقَدْ راوَدُوهُ عَنْ ضَيْفِهِ فَطَمَسْنا أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا عَذابِي وَ نُذُرِ ( 37 ) وَ لَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذابٌ مُسْتَقِرٌّ ( 38 ) فَذُوقُوا عَذابِي وَ نُذُرِ ( 39 ) وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 40 ) كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ تكذيب كردند قوم لوط به آنچه ايشان را انذار و تخويف كرديم إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً بدرستى كه فرستاديم ما بر اين قوم بادى كه سنگ بر ايشان مىباريد إِلَّا آلَ لُوطٍ نَجَّيْناهُمْ مكر اهل لوط را كه نجات داديم ايشان را از ان عذاب بِسَحَرٍ بوقت سحر كه در آن وقت عذاب بر قوم لوط نازل شد و مرد از آل لوط لوط و دو دختر اويند كه ايمان به او آورده بودند نِعْمَةً مِنَّا بواسطهء انعام از جهت ما مر آل لوط را كَذلِكَ هم چنان كه انعام كرديم آل لوط را و جزاى نيك داديم نَجْزِي مَنْ شَكَرَ جزا ميدهيم كسى را كه شكر نعماى الهى كند وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنا